Büyük Dirençleri Multimetreyle Ölçerken İki Önemli Noktaya Dikkat Edilmelidir
1. Kararlı zaman etkisi
Bir dirence paralel bağlanan bir kapasitör, ilk bağlantı ve aralık değişikliğinden sonra bir yerleşme süresi hatası üretecektir. Modern dijital multimetreler, ölçümün kararlılığa ulaşması için gereken süreyi sağlayan bir tetikleme gecikmesi ekler. Tetikleme gecikmesinin uzunluğu seçilen fonksiyona ve aralığa bağlıdır. Kablo ve cihazın toplam kapasitansı birkaç yüz pF'den az olduğunda bu gecikmeler direnç ölçümü için yeterlidir ancak direnç üzerinde paralel kapasitans varsa veya 100 k Ω'dan daha yüksek bir direnç ölçüyorsanız varsayılan gecikme yeterli olmayabilir. RC zaman sabitinin etkisinden dolayı stabilite önemli miktarda zaman gerektirebilir. Bazı hassas dirençler ve çok işlevli kalibratörler, yüksek-değerli dirençlerle birlikte dahili devreler tarafından enjekte edilen gürültü akımlarını filtreleyen paralel kapasitörler (1000 pF ila 100 μ F) kullanır. Kablolarda ve diğer cihazlarda dielektrik soğurma (ıslatma) etkisi nedeniyle RC zaman sabitinin arttırılması ve daha uzun stabilizasyon süresi gerektirmesi mümkündür. Bu durumda testi gerçekleştirmeden önce tetikleme gecikmesini artırmanız gerekebilir.
Kapasitörlerin varlığında önyargı telafisi
Direnç üzerinde paralel kondansatör varsa öngerilim kompanzasyonunu kapatmak gerekebilir. Önyargı telafisi, bir akım kaynağı olmadan ikinci okumayı aldığında, herhangi bir voltaj sapmasını ölçecektir. Ancak cihazın kararlı kalma süresinin uzun olması hatalı ölçümlerin yanlı olmasına neden olacaktır. Dijital bir multimetre, yerleşme süresi sorunlarını önlemek amacıyla önyargı ölçümü için aynı tetikleme gecikmesini kullanacaktır. Tetikleme gecikmesini artırmak, cihazı tamamen stabil hale getirmek için başka bir çözümdür.
2. Yüksek direnç ölçümünde bağlantı
Yüksek direnci ölçerken izolasyon direnci ve yüzey kirliliği önemli hatalara neden olabilir. Yüksek direnç sisteminin temizliğini korumak için çeşitli önleyici tedbirlerin alınması gerekir. Test teli ve kelepçe, yalıtım malzemesinin nem emiliminden ve "kirli" yüzey yüz maskesi katmanından kaynaklanan sızıntıya karşı çok hassastır. PTFE Teflon izolasyon (109 Ω) ile karşılaştırıldığında, naylon ve PVC nispeten zayıf yalıtkanlardır (1013 G Ω). Nemli koşullar altında 1 M Ω direnci ölçerseniz naylon veya PVC izolasyon sızıntısının hataya katkısı rahatlıkla %0,1'e ulaşabilir.
