Yaygın Olarak Kullanılan İki Mikroskobik Gözlem Yöntemi
1, Karanlık alan gözlemi
Karanlık görüş alanı aslında karanlık alan aydınlatmasıdır. Aydınlatıcı ışığı doğrudan gözlemlemediği, bunun yerine incelenen nesnenin yansıyan veya kırılan ışığını gözlemlediği için özellikleri parlak görüş alanından farklıdır. Bu nedenle, incelenen nesne parlak bir görüntü sunarken görüş alanı karanlık bir arka plan haline gelir.
Karanlık alan ilkesi, güçlü ışığın neden olduğu kırınıma bağlı olarak güçlü ışığa maruz kaldığında toz parçacıklarının insan gözü tarafından gözlemlenemediği optik Tyndall fenomenine dayanmaktadır. Işık üzerine eğik olarak yansıtılırsa, ışığın yansıması nedeniyle parçacıkların hacimleri artarak insan gözü tarafından görülebilir hale gelir.
Karanlık alan gözlemi için gereken özel aksesuar, karanlık alan spot ışığıdır. Özelliği, ışık ışınının nesnenin içinden aşağıdan yukarıya geçmesine izin vermemesi, ancak ışığın yolunu nesneye doğru eğik olarak yönlendirilecek şekilde değiştirmesidir, böylece aydınlatma ışığı doğrudan objektif merceğe girmez ve incelenen nesnenin yüzeyindeki yansıma veya kırınım ışığının oluşturduğu parlak görüntüyü kullanır. Karanlık alan gözleminin çözünürlüğü, parlak alan gözleminin çözünürlüğünden çok daha yüksektir, 0.02-0.004
2, Faz kontrastlı ayna inceleme yöntemi
Optik mikroskopların geliştirilmesinde faz kontrast mikroskobunun başarılı bir şekilde icadı, modern mikroskopi teknolojisinde önemli bir başarıdır. İnsan gözünün ışık dalgalarının yalnızca dalga boyunu (renk) ve genliğini (parlaklığını) ayırt edebildiğini biliyoruz. Renksiz ve şeffaf biyolojik numuneler için ışık geçtiğinde dalga boyu ve genlik fazla değişmez, bu da numunenin parlak bir alanda gözlemlenmesini zorlaştırır.
Faz kontrast mikroskobu, ayna incelemesi için incelenen nesnenin optik yol uzunluğundaki farkı kullanır ve insan gözüyle ayırt edilemeyen faz farkını ayırt edilebilir bir genlik farkına dönüştürmek için ışığın girişim olgusunu etkili bir şekilde kullanır. Renksiz ve şeffaf maddeler bile açıkça görülebilir hale gelebilir Bu, canlı hücrelerin gözlemlenmesini büyük ölçüde kolaylaştırır, bu nedenle faz kontrast mikroskobu, ters mikroskoplarda yaygın olarak kullanılır.
Faz kontrast mikroskobunun temel prensibi, numuneden geçen görünür ışığın optik yol farkını genlik farkına dönüştürmek, böylece çeşitli yapılar arasındaki kontrastı iyileştirmek ve onları net ve görünür hale getirmektir. Numuneden geçtikten sonra ışık kırılmaya uğrar, orijinal optik yoldan sapar ve 1/4 λ (dalga boyu) kadar geciktirilir. Optik yol farkı 1/4 λ daha artırılır veya azaltılırsa, optik yol farkı 1/2 λ olur ve eksen birleştirildikten sonra iki ışık huzmesi arasındaki girişim artar veya azalır, bu da kontrastı artırır. Yapı açısından faz kontrast mikroskoplarının iki tane vardır.
Sıradan optik mikroskoplardan özel farkları:
1. Işık kaynağı ile yoğunlaştırıcı arasında halka şeklinde bir diyafram bulunur ve işlevi, yoğunlaştırıcıdan geçen ve numuneye odaklanan içi boş bir ışık konisi oluşturmaktır.
2. Açısal faz plakası: Objektif merceğe, doğrudan veya kırılan ışığın fazını 1/4 λ kadar geciktirebilen, magnezyum florür ile kaplanmış bir faz plakası eklenir. İki türe ayrılabilir:
(1) . A+faz plakası: Doğrudan ışığı 1/4 λ kadar geciktirin ve eksenleri birleştirdikten sonra iki set ışık dalgasını ekleyin. Genlik artar ve numune yapısı çevredeki ortamdan daha parlak hale gelir ve parlak bir kontrast (veya negatif kontrast) oluşturur.
(2) . B+faz plakası: Kırılan ışığı 1/4 λ kadar geciktirin ve iki grup ışık ışınının eksenlerini birleştirdikten sonra ışık dalgalarını çıkarın; bu, genlikte bir azalmaya ve koyu bir kontrastın (veya pozitif kontrastın) oluşmasına neden olur. Yapı çevredeki ortamdan daha koyu hale gelir
